background img
Sencer Gültuna - Ortancamız Babam
haftalarr

Beyaz

avatar
avatar

Latest posts by Ahu Osma (see all)

haftalarr

Kitap okuduğum zaman dışarda yaşamaya değer hiçbir şey kalmamış gibi hissediyorum. Evet fazlasıyla yanlış bir okuma tarzı benimsemiş olsam da okuduklarımla hayalimde canlananlar dünyanın hiç bir gerçeğine sığmıyor. Son günlerde eskiden olduğu gibi bir kitabı okuyabildiğim en kısa zamanda da okumuyorum, bunu sonuna yüklenmiş heyecan için yapıyordum. Okuduklarımın devamında gelecekleri merak etme, kendimi bu merakın tarifsiz hazzına kaptırma gibi bir eğlence edindim kendime şimdilerde.

Üniversite şehre yaklaşık yirmi dakika uzaklıkta, şehri dolaşarak giden otobüse binip kendime bir köşe seçip kitap okumama fırsat bulduğum bir an olarak değerlendiririm okul yolculuklarımı. Geçenlerde elimde heyecanla okuduğum, hayatımın yirmi dakikasını dahi düşüncelerimle renklendirdiğim kitabımla otobüsün köşesinde bir yere geçip oturdum okumaya başladım. Yaşı benden pekte büyük olmayan fakat yaşanmışlıklarıyla, yaşamayamadıklarıyla, yarım kalmışlıklarıyla, anneliğiyle benden çok daha fazlasını görmüş bir bayanın sorusuyla kafamı kaldırdım. “Kitaplardan ne anlıyorsunuz?” diye sordu. Bir an durakladım, ne anladığımı düşünmedim, onun neden anlamadığını düşündüm. İlkokul 2.sınıfta okuma yazmayı öğrendim ama okuduğumu anlamayı öğrenemedim bıraktım ben okulu dedi. Otobüsün içindeki öğrenci topluluğunu işaret edip, bunların hepsi okuduğunu anlayanlar mı? diye ekledi. Hepimiz okuduğumuzu anlayanlar değildik elbette öyle olsa kalıplaşmış bilgilerden öteye geçer, sayfalara sinmiş başka yaşamları, başka dünya yüzlerini görürdük. “Sana okuduklarının tadını almayı, onlarla ilk kez tanışıyormuş gibi ama kopamayacağın bağlarla tutunmuş olmayı hissettirememişler” dedim. Haklısın fırsat vermediler “dedi. Yanımdan ayrıldı, acaba ne dedim diye düşünürken dışarı doğru baktığımda elinden tutan küçük oğlu ile onkoloji merkezinin önünde arkamdan el sallayıp gülümsedi, “Dua et oğlum iyi olsun” diye seslendi. Elimde ki kitaba döndüm ama fazlaca gerçek olan az önceki hikayeden ötesine geçemedim kitabımı kapattım.

Hayat herkese aynı fırsatı vermiyormuş farkındayım, hassas duygularımın en sağlam yanı kendime fırsatlar yaratmak, sanırım okumaktan kazandığım en büyük değerde bu olsa gerek. Çocukken en sevdiğin renk ne diye sorsalar beyaz derdim, şimdilerde başım sıkışınca hayatımızın beyazı kirleniyor derim. O aydınlığı, temizliği içine dahil olduğum kitaplarda buluyorum evet ama başımı kaldırıp hayata dönünce karanlıklarında var olduğunu  görüyorum. O gün karanlıkta kalmış genç bayanın arkamdan gülümserken içinde ki beyazı gördüm. Fırsatlar yaratmak yaşamlara ışık tutmak insanın elinde bilirim, okuduklarımdan anladığımın bu olduğuna karar verdim. Elinin, düşüncesinin değdiği her yeri aydınlatan insanlar olmak, her kitapla hayata bir fırça daha beyaz katmak, anlayarak sımsıkı bağlarla tutunarak okumak dileğiyle…

 

Ahu OSMA / Nisan 2013 / Gaziantep

İlişkili Etiketler
Bu yazıları görmek istemez misin?
Yorumlar
  • comment avatar büşra 08 Nisan 2013

    muhtesem bir yazı olmuş ahu cook begendim eline, yüreğıne, düsüncelerine saglık.=)

  • comment avatar ibrahim 12 Mayıs 2013

    Kaleminin murekkebi bitmesin.